Józef Cieszkowski

Józef Cieszkowski urodził się 3 lutego 1890 roku w Będzinie, w rodzinie Michała i Eleonory z Kamockich. Ukończył Instytut Agrotechniczny w Belgii, a następnie związał swoje życie z wojskiem. W 1915 roku wstąpił do Legionu Puławskiego, a później służył w dywizjonie Ułanów Polskich, gdzie awansował na chorążego i dowodził plutonem w I Korpusie Polskim w Rosji.

Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do 1 pułku Ułanów Krechowieckich, gdzie pełnił funkcję adiutanta i dowódcy plutonu. W czasie wojny polsko-bolszewickiej wykazał się niezwykłą odwagą w bitwie pod Antonowem, kiedy to osobistym przykładem pociągnął swoich ułanów do szarży, umożliwiając bezpieczny odwrót oddziałom dywizji. Za ten czyn odznaczono go Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

W 1921 roku awansował na dowódcę szwadronu ciężkich karabinów maszynowych, a rok później został zwolniony z wojska i podjął pracę jako administrator. W marcu 1939 roku otrzymał awans na majora w korpusie oficerów rezerwy kawalerii. Po kampanii wrześniowej zaginął na terenie Związku Radzieckiego.