JK

Jan Klemens Januszewicz

Major piechoty Wojska Polskiego
Urodzony
12.06.1885
Miejsce urodzenia
Będzin
Wiek
141

Biografia

Jan Klemens Januszewicz urodził się 12 czerwca 1885 roku w Będzinie, w rodzinie Feliksa. W 1914 roku, jako chorąży rezerwy armijnej piechoty, został zmobilizowany do armii rosyjskiej i wziął udział w I wojnie światowej w szeregach 71 bielewskiego pułku piechoty. Wyróżnił się 20 października 1914 roku w walce pod wsią Gołębiów, gdzie zdobył trzy działa, za co otrzymał Order Świętego Jerzego IV klasy.

W 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego, otrzymując stopień majora i przydział do okręgowego piotrkowskiego pułku piechoty. Przez wiele lat pełnił funkcję komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Tarnopol. W 1929 roku przeszedł w stan spoczynku, pozostając w ewidencji oficerskiej do czasu wojny.

Za swoją służbę otrzymał liczne odznaczenia, w tym Order Świętego Włodzimierza, Order Świętej Anny i Order Świętego Stanisława. Zmarł po 1934 roku.

Pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Otrzymał Order Świętego Jerzego IV stopnia (12 stycznia 1915)
Otrzymał Order Świętego Włodzimierza IV stopnia z mieczami i kokardą (29 marca 1916)
Otrzymał Order Świętej Anny III stopnia z mieczami i kokardą (15 listopada 1915)
Otrzymał Order Świętego Anny IV stopnia z napisem na szabli 'Za odwagę' (27 sierpnia 1916)
Pełnił funkcję komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Tarnopol przez siedem lat

Ciekawostki

W 1914 roku w bitwie pod wsią Gołębiów zdobył trzy działa wraz z jaszczami, wykazując się niezwykłą odwagą.
Był dwukrotnie ranny podczas I wojny światowej: 10 sierpnia 1914 i 4 lipca 1915.
W 1934 roku był przewidziany do użycia w czasie wojny, co świadczy o jego dużej wartości jako oficera.