Antoni Wojciechowski

Antoni Wojciechowski, ps. Dziuk, urodził się 2 maja 1892 roku w Będzinie, w rodzinie Józefa i Teodory z Miedzińskich. Ukończył studia na Wydziale Finansowo-Ekonomicznym Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie. Przez pięć lat był członkiem Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”.

Od 10 sierpnia 1914 roku służył w Legionach Polskich, początkowo jako podoficer w 1 pułku piechoty I Brygady. Do stycznia 1915 roku pełnił służbę w Oddziale Wywiadowczym. Po kryzysie przysięgowym działał w Polskiej Organizacji Wojskowej w Zagłębiu. Za swoją odwagę i czyny bojowe, w tym bohaterską obronę pozycji pod Kostiuchnówką oraz wywiady i patrole, został odznaczony Orderem Wojskowym Virtuti Militari V klasy w 1922 roku.

Po odzyskaniu niepodległości, od 11 listopada 1918 roku służył w Wojsku Polskim. Pełnił różne funkcje, m.in. w Sztabie Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1927 roku przeszedł do służby cywilnej jako starosta. Pracował w Pułtusku, Płońsku, Przasnyszu, Suwałkach i Rypinie. W Przasnyszu przyczynił się do budowy Domu Sportowego, basenów i regulacji rzeki Orzyc.

Zginął we wrześniu 1939 roku podczas obrony Warszawy, pracując w komendzie miasta stołecznego. Został pochowany na Powązkach w Warszawie. Był żonaty z Anną z Wojciechowskich i miał dwóch synów: Jerzego i Witolda.