Roman Nowak

Roman Nowak urodził się 28 lutego 1909 roku w Będzinie. Był polskim działaczem partyjnym i państwowym, z zawodu robotnikiem, a także żołnierzem. Pełnił funkcję prezydenta Będzina w latach 1945-1946.

Od 1925 roku pracował kolejno przy rozbiórce Huty Cynkowej w Ksawerze, w firmie Polbut oraz w kopalni „Paryż” w Dąbrowie Górniczej. Krótko służył w 40 Pułku Piechoty Dzieci Lwowskich, ale w 1930 roku został zwolniony ze służby wojskowej z powodu choroby i wrócił do pracy w KWK „Paryż”. W 1933 roku został aresztowany za działalność komunistyczną i spędził rok w więzieniu w Mysłowicach. W latach 1934-1939 pracował w Kablowni w Będzinie, firmie „Zuźka” w Dąbrowie Górniczej oraz przy regulacji Czarnej Przemszy.

Uczestniczył w kampanii wrześniowej w szeregach Wojska Polskiego. Od 1942 roku był członkiem Polskiej Partii Robotniczej, działając pod pseudonimami „Jakub” i „Roman”. Pełnił funkcję sekretarza podokręgu PPR w Będzinie. Należał do Gwardii Ludowej i Armii Ludowej. Po wyzwoleniu, w 1945 roku, został pierwszym powojennym prezydentem Będzina i sprawował to stanowisko do 1946 roku.