Jadwiga Bobińska

Jadwiga Bobińska urodziła się 15 października 1902 roku w Będzinie. Maturę zdała w żeńskim gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim, a następnie ukończyła Politechnikę Warszawską, otrzymując tytuł inżyniera chemii. Pracowała jako asystentka profesora Wojciecha Świętosławskiego w Zakładzie Chemii Fizycznej oraz w Instytucie Przeciwgazowym przy ul. Ludnej.

Od 1940 roku działała w konspiracji, początkowo w siatce łączności więziennej KG Związku Walki Zbrojnej. W jej mieszkaniu przy ul. Mokotowskiej 39 znajdowała się skrzynka poczty konspiracyjnej, przez którą przekazywano grypsy od więźniów i informacje dla nich. W latach 1942-1943 pracowała w Biurze Studiów Związku Odwetu i Kedywie KG AK, gdzie zajmowała się produkcją materiałów wybuchowych, zapalających i środków toksycznych dla dywersji.

Aresztowana 13 kwietnia 1943 roku z materiałem obciążającym, była torturowana podczas śledztwa i przetrzymywana w izolacji na Pawiaku, jednak nikogo nie wydała. Zginęła 29 maja 1943 roku, rozstrzelana w zbiorowej egzekucji w ruinach getta warszawskiego.

Za swoją działalność została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Jest upamiętniona na grobowcu chemików na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.