Stefan Bolesław Jarzębski

Stefan Bolesław Jarzębski urodził się 16 września 1917 roku w Będzinie, w rodzinie robotniczej. W czasie II wojny światowej pracował jako górnik. Po wojnie ukończył studia na Akademii Górniczej w Krakowie, a następnie podjął pracę jako nauczyciel akademicki na Politechnice Krakowskiej, gdzie pracował do 1953 roku.

Równocześnie zdobywał doświadczenie w przemyśle metalurgicznym, pracując m.in. w Zakładzie Urządzeń Technicznych "Zgoda" w Świętochłowicach. Później zatrudniony był także na Politechnice Śląskiej oraz w Przedsiębiorstwie Produkcji Materiałów Odlewniczych w Katowicach. W 1961 roku został pracownikiem naukowym Polskiej Akademii Nauk, a w latach 1975-1983 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Podstaw Inżynierii Środowiska PAN. W 1972 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1977 - profesora zwyczajnego nauk technicznych.

Zaangażował się również w działalność polityczną. W latach 1983-1985 sprawował urząd ministra-kierownika Urzędu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, a w latach 1985-1987 był ministrem ochrony środowiska i zasobów naturalnych. Pełnił liczne funkcje państwowe, m.in. przewodniczącego Państwowej Rady Ochrony Przyrody (1983-1987) oraz członka Komisji do spraw Nauki i Postępu Technicznego przy Radzie Ministrów (1986-1989). Był również członkiem założycielem i wiceprzewodniczącym Towarzystwa "Odpowiedzialność i Czyn" (1986). W listopadzie 1989 roku został pierwszym prezesem zarządu głównego odrodzonego Stronnictwa Narodowego.

Za swoją działalność otrzymał wiele odznaczeń, m.in. Krzyż Komandorski, Oficerski i Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi oraz Medale 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej. Zmarł 24 maja 2008 roku w Sosnowcu i został pochowany na cmentarzu przy ulicy Smutnej.