Józef Zbiróg

Józef Zbiróg urodził się 18 marca 1930 roku w Będzinie. Był jedynakiem - jego ojciec pracował w elektrowni, a matka jako pielęgniarka. Po ukończeniu I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Będzinie, w 1953 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Aktorską w Krakowie. Jeszcze w tym samym roku zadebiutował na scenie Teatru Wybrzeże w Gdańsku, gdzie wraz z Bogumiłem Kobielą, Zbyszkiem Cybulskim i Zygmuntem Hobotem założył legendarny teatr studencki Bim-Bom.

Jego kariera teatralna obejmowała sceny w Kielcach, Katowicach, Łodzi i Tarnowie. Przez wiele lat związany był z łódzkimi teatrami - im. Stefana Jaracza, Nowym i Powszechnym. W latach 1986-1990 pełnił funkcję dyrektora naczelnego Tarnowskiego Teatru im. Ludwika Solskiego, by później powrócić do Teatru im. Jaracza, gdzie pracował do 2008 roku, kiedy przeszedł na emeryturę. W swoim dorobku miał około 200 ról teatralnych i 30 filmowych.

Na ekranie zadebiutował w 1956 roku rolą Zołzikiewicza w filmie „Szkice węglem”. Występował w wielu produkcjach filmowych i telewizyjnych, takich jak „Znachor” (1981), „Śmierć Prezydenta” (1977), „Adam i Ewa” (2000-2001) czy „Inland Empire” (2006). Był także aktywnym aktorem Teatru Polskiego Radia i dubbingu.

Poza aktorstwem Józef Zbiróg zajmował się reżyserią teatralną (m.in. „Gilgamesz 68” czy „Antygona” w Tarnowie) oraz malarstwem - w Poznaniu miały miejsce dwie wystawy jego prac. Był mężem aktorki Barbary Wałkówny, a ich córka Justyna Zbiróg również została aktorką. Zmarł 10 kwietnia 2009 roku w Łodzi i został pochowany na cmentarzu komunalnym Doły.