Zofia Skorupska

Zofia Skorupska z domu Kapuścik urodziła się 27 marca 1914 roku w Będzinie. Od 1933 roku studiowała polonistykę na Uniwersytecie Poznańskim, a w ramach seminarium magisterskiego odbywała podróże naukowe do Szwecji, Danii i Niemiec. Efektem tych badań była praca przygotowana pod kierunkiem Romana Pollaka, obroniona dopiero w 1945 roku - "Katalogi kolegium jezuickiego w zbiorach uppsalskich".

Lata okupacji spędziła w Ostrowcu Świętokrzyskim, gdzie prowadziła zajęcia na tajnych kompletach dla uczniów liceum i gimnazjum. Po wojnie, od 1945 roku, pracowała jako adiunkt w Seminarium Historii Literatury Polskiej Uniwersytetu Poznańskiego. W 1946 roku obroniła rozprawę doktorską "Mecenat Władysława IV Wazy".

Od 1952 roku związana była z Biblioteką w Kórniku. Początkowo wykonywała prace zlecone, przygotowując do wydania kolejne tomy "Acta Tomiciana". 1 lipca 1959 roku zatrudniła się na stałe, pełniąc funkcje kustosza, a od 1962 roku kustosza dyplomowanego. Przez wiele lat kierowała Działem Gromadzenia Zbiorów, rozwijając wymianę wydawnictw z krajowymi i zagranicznymi ośrodkami naukowymi. Zajmowała się także działem ekslibrisów i muzykaliów.

1 lipca 1975 roku zastąpiła odwołanego dyrektora Biblioteki Kórnickiej, docenta Stefana Weymana, jako p.o. dyrektora. Funkcję tę pełniła do 1 marca 1976 roku, po czym przeszła na emeryturę (30 czerwca tegoż roku). Była autorką wielu publikacji, m.in. o Fryderyku Chopinie, Ryszardzie Berwińskim i Władysławie Pociesze. Wraz ze Stanisławem Bodniakiem napisała książkę o Janie Kostce. Zmarła 24 czerwca 2005 roku w Poznaniu i została pochowana na Cmentarzu Junikowskim.