Jan Gwalbert Olszewski
Biografia
Jan Gwalbert Olszewski urodził się 30 czerwca 1873 roku w Będzinie, w rodzinie Michała i Marii z Witanowskich. Po ukończeniu szkoły realnej i warszawskiej Szkoły Rysunkowej pod kierunkiem Wojciecha Gersona, w latach 1894-1897 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, zdobywając dyplom nauczyciela. Po powrocie do kraju na stałe osiadł w Warszawie, gdzie w 1902 roku ożenił się z Jadwigą Szteyner.
Od 1912 roku należał do Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. W latach 1918-1936 uczył rysunku w Państwowym Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie. Jako artysta tworzył portrety, sceny rodzajowe i pejzaże, podróżując po kraju i utrwalając w rysunkach i akwarelach zabytki architektury oraz pamiątki historyczne. Swoje ilustracje zamieszczał w czasopismach takich jak „Wędrowiec”, „Biesiada Literacka” czy „Wisła”, a także tworzył ilustracje do książek Michała Rawity-Witanowskiego. Opublikował również albumy z rysunkami zabytków. Wystawiał swoje prace w warszawskich salonach, m.in. w Salonie Aleksandra Krywulta i w Zachęcie. Zmarł 12 czerwca 1943 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.