Aleksander Ringman

Aleksander Ringman urodził się 23 stycznia 1883 roku w Małobądzu, obecnie dzielnicy Będzina. Pochodził z rodziny głęboko zaangażowanej w walkę o niepodległość Polski - jego ojciec Jan Gustaw i matka Antonina z Wasilewskich, a także rodzeństwo, odegrali ważną rolę w odzyskaniu przez Polskę niepodległości.

W młodości Aleksander został wydalony z szkoły realnej w Sosnowcu za działalność patriotyczną, ale jako ekstern ukończył edukację w Łowiczu. Studiował w Warszawskim Instytucie Politechnicznym, a następnie na Wydziale Budowy Maszyn Szkoły Politechnicznej we Lwowie, którą ukończył w 1912 roku.

Od 1905 roku aktywnie działał w Polskiej Partii Socjalistycznej - Frakcji Rewolucyjnej oraz Związku Walki Czynnej, prowadząc agitację wśród robotników Zagłębia Dąbrowskiego. Był wielokrotnie więziony i zesłany na Syberię, ale zawsze wracał do pracy niepodległościowej.

Po odzyskaniu niepodległości pełnił funkcję delegata rządu polskiego do armii gen. Denikina, a następnie pracował w Ministerstwie Przemysłu i Handlu. W czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku służył jako ochotnik w Wojsku Polskim.

Po wycofaniu się z polityki poświęcił się zagadnieniom ekonomicznym, publikując prace naukowe i wygłaszając odczyty dla sfer wojskowych na temat obronności przemysłowej kraju. Zmarł 8 maja 1938 roku.