Michael Szwarc

Michael Szwarc urodził się 9 czerwca 1909 roku w Będzinie w żydowskiej rodzinie. W 1932 roku ukończył chemię na Politechnice Warszawskiej, po czym w 1935 wyemigrował do Palestyny. W 1942 roku obronił doktorat z chemii organicznej na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie.

Po wojnie przeniósł się do Wielkiej Brytanii, gdzie na University of Manchester pracował pod kierunkiem Michaela Polanyi'ego. W 1947 roku uzyskał drugi doktorat, tym razem z chemii fizycznej, a w 1949 roku habilitację (D.Sc). W tym samym roku został wykładowcą na tej uczelni.

W 1952 roku wyjechał do USA, gdzie objął profesurę na Uniwersytecie Stanu Nowy Jork (SUNY) w College of Environmental Science and Forestry w Syracuse. W 1956 roku opublikował w Nature artykuł wprowadzający pojęcie polimeryzacji żyjącej, co stało się jego największym osiągnięciem naukowym. W 1967 roku założył Centrum Badań Polimerów na SUNY, którym kierował do emerytury w 1979 roku.

Szwarc był konsultantem przemysłowym dla firm Union Carbide, Dow Corning, Dow Chemical i 3M. Po przejściu na emeryturę kontynuował badania w Loker Hydrocarbon Research Institute na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles, publikując prace i monografie, w tym fundamentalny podręcznik "Ionic polymerization fundamentals" (1996).

Zmarł 4 sierpnia 2000 roku w San Diego. Jego dziedzictwo obejmuje odkrycie i rozwój polimeryzacji żyjącej, która zrewolucjonizowała syntezę polimerów o kontrolowanej strukturze.