Władysław Fronczek

Władysław Fronczek urodził się 11 lipca 1891 roku w Będzinie. Od wczesnej młodości pracował w łódzkich zakładach włókienniczych, gdzie aktywnie uczestniczył w życiu związkowym, biorąc udział w licznych strajkach i pełniąc funkcje delegata fabrycznego.

W 1926 roku wstąpił do prokomunistycznej PPS-Lewicy, pełniąc funkcje sekretarza dzielnicowego na Bałutach, a następnie sekretarza miejskiego w Łodzi. W 1928 roku został członkiem Komunistycznej Partii Polski, zajmując się kolportażem prasy komunistycznej i działalnością w Związku Zawodowym Robotników i Robotnic Przemysłu Włókienniczego.

Był wielokrotnie aresztowany za działalność komunistyczną, a w 1930 roku kandydował do parlamentu. W latach 1931-1932 współorganizował strajki robotników sezonowych w Łodzi. Pod koniec 1940 roku założył konspiracyjną organizację komunistyczną w fabryce Kindermanna, która w 1941 roku przekształciła się w Komitet Obrony Miasta Łodzi.

W sierpniu 1941 roku został aresztowany przez Gestapo, wydany przez własnego syna Antoniego. Osadzony w poznańskim więzieniu, poddany brutalnemu śledztwu, został zgilotynowany. Po wojnie jego syn został skazany na śmierć za współpracę z okupantem.