Jerzy Jankowski

Jerzy Jankowski urodził się 4 lipca 1920 roku w Będzinie. Jako młody człowiek, w 1936 roku, rozpoczął swoją przygodę z wyścigami motocyklowymi w barwach klubu Pogoń Dąbrowa Górnicza. Następnie reprezentował barwy Polonii Bytom i Legii Warszawa. W 1939 roku zmodyfikował motocykl DKW RT3, co zostało docenione przez magazyn "Motocykl i Cyclecar".

Po II wojnie światowej, w 1947 roku, zdobył złoty medal w Sześciodniówce - prestiżowych zawodach motocyklowych. W tym samym roku zorganizował zespół sportowy zakładów SHL, a wraz z nim w 1948 roku wygrał Międzynarodowy Maraton Motocyklowy, który odbywał się w Polsce i Czechosłowacji. Później związał się z WFM, gdzie współtworzył sportowe motocykle oraz kultowy skuter WFM Osa.

W 1953 roku kontuzja nogi na Sześciodniówce zakończyła jego karierę kierowcy motocyklowego. Jednak leżąc w szpitalu, nie próżnował - opracował prototyp motocykla Moto-Rak, który niestety nie wszedł do produkcji. W październiku 1957 roku objął stanowisko kierownika Ośrodka Budowy Samochodów Wyczynowych, gdzie skonstruował pierwszy polski samochód wyścigowy zbudowany od podstaw - Raka 650. Pojazd, napędzany silnikiem Triumph, na lekkiej ramie przestrzennej, przyniósł mu w 1958 roku tytuł mistrza Polski.

Rok później, 1959, zwyciężył w Grand Prix Budapesztu. Wówczas rozpoczął również pracę nad samochodem zgodnym z przepisami Formuły Junior - Rak Junior I. W 1963 roku był współinicjatorem Pucharu Pokoju i Przyjaźni, cyklu wyścigowego dla kierowców z krajów socjalistycznych, organizowanego aż do 1990 roku.

Gdy przepisy Formuły Junior zastąpiono Formułą 3, Jankowski zaprojektował Raka 64, którym w 1964 roku zdobył tytuł mistrza Polski oraz inauguracyjny Puchar Pokoju i Przyjaźni. W 1966 roku wygrał wyścig na Stadionie Strahov, po czym zakończył karierę zawodniczą. Ostatnim skonstruowanym przez niego samochodem był Promot-Rak 67.

Jerzy Jankowski zmarł 27 listopada 1986 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Bródnowskim. Jego dorobek obejmuje projekty 23 wyścigowych motocykli i samochodów oraz 19 patentów. W latach 1950-1953 dziesięciokrotnie zdobywał tytuły mistrza i wicemistrza Polski w wyścigach motocyklowych, a także trzykrotnie mistrza Polski w wyścigach samochodowych.